Miasto
powiatowe, położone 27 km od centrum aglomeracji wrocławskiej, ważny
ośrodek gospodarczy, społeczny i kulturalny dla regionu, w którym
znajduje się specjalna strefa ekonomiczna w Jelczu Laskowicach (m.in.
fabryka Toyoty w pobliżu znanych zakładów samochodowych). Oława leży na
głównym szlaku komunikacyjnym Szczecin - Wrocław - Kraków: drogowym,
kolejowym i rzecznym (port na Odrze) i w bezpośrednim sąsiedztwie
połączeń drogowych granic z Niemcami i Czechami z centrum kraju. Miasto
położone jest między dwiema rzekami - Odrą i Oławą, w bliskim
sąsiedztwie terenów leśnych z dwoma rezerwatami przyrody i rezerwatem
przyrodniczo archeologicznym w Ryczynie (początek XII w.) Samo miasto,
o blisko 800 letniej tradycji, posiada kilka cennych zabytków
architektury średniowiecznej i późniejszej, zwłaszcza z okresu
największej świetności Oławy, początku XVIII wieku, gdy władali nią
synowie Jana III Sobieskiego. Stąd wywodzi się błogosławiony Bernard
Lichtenberg, ofiara nazizmu hitlerowskiego.
Oława
jest miejscowością w miarę zindustrializowaną. Najbardziej znanym
zakładem jest Huta "Oława"(biel cynkowa), jedna z pierwszych spółek
giełdowych.
Najpoważniejszym zadaniem na najbliższe lata jest jednak odrestaurowanie starówki i ratusza.
Miejsa godne zwiedzenia:
Kościół Matki Bożej Pocieszenia
Trójnawowa
bazylika z początku XIV w. Pięcioprzęsłowy korpus w układzie
pseudo-halowym zakończony jest dwuprzęsłowym prezbiterium, z dobudowaną
do niego zakrystią i wieżą. Całkowita długość budowli wynosi około 50
m, szerokość 30 m.
Kościół św. Piotra i Pawła - pl. Zamkowy 16 - Powstały z przebudowanej sali rycerskiej zamku w XIX w.
Zamek
- Pałac Luizy - siedziba władz miasta - pl.Zamkowy 16 - Zamek w
południowo-zachodniej części miasta. Posiadał dwie wieże bramne, z
który jedna była połączona z fortyfikacjami miejskim, wewnątrz
dziedzińca otoczonego murami znjdowały się budynki mieszkalne.
Pierwotny
zamek był wybudowany w południowo-zachodniej części miasta. Posiadał
dwie wieże bramne, z który jedna była połączona z fortyfikacjami
miejskim, wewnątrz dziedzińca otoczonego murami znjdowały się budynki
mieszkalne. Został on zniszczony podczas wojen husyckich w 1428 roku.
W
latach 1359-98 książę legnicko-brzeski Ludwik I zbudował w
północno-zachodniej części miasta drugi zamek. W pólnocnej części
dziedzińca znajdowała się wieża w dolnej części wykonana z kamienia
łupanego, natomiast góra była ceglana. Miała ona 20 metrów wysokości i
zbudowana była na planie zbliżonym do kwadratu, o wymiarach 6 x 6,75
metra. Przebudowa zamku nastąpiła za panowania księcia Fryderyka II w
1540 roku. Pracami kierował architekt Jakub Parr i dobudowano wówczas
cztery wydłużone basteje. Zniszczony zamek został w latach 1587-1600
przebudowany i powiększony na zlecenie księcia Joachima Fryderyka.
Projekt rozbudowy zamku wykonał architekt włoski Bernard Niuron.
Powstała wówczas renesansowa rezydencja, gotycką wieżę przykryto
hełmem, który dotrwał do lat 30 XX wieku. W 1659 roku książę wołowski
Christian rozpoczął prace mające na celu przekształcenie budowli na
barokową rezydencję, po jego śmierci prace budowlane kontynuowała wdowa
po nim księżna Luiza von Anhalt.
Prace pod kierunkiem włoskiego
architekta Carlo Rossi trwały do 1680 roku. Powstała wówczas
czterokondygnacyjna część zamku zwana pałacem księżnej Luizy,
posiadająca od strony dziedzińca otwartą arkadową loggię, zaś od frontu
powstał bogato zdobiony barokowy portal z herbem księżny. Zlikwidowano
również fosy, umieszczając w ich miejscu barokowe ogrody.
W latach
1691-1737 zamek od cesarza Leopolda wydzierżawił syn polskiego króla
Jakub Sobieski. Już w roku objęcia zamku przeprowadził drobne prace
budowlane, przebudowując piętro północnej galerii. W następnych latach
wybudował pomieszczenia gospodarcze, powiększył bibliotekę i stworzył
galerię obrazów. Po śmierci Jakuba Sobieskigo budowla zaczęła niszczeć.
W 1774 roku umieszczono w tej dawnej książęcej siedzibie szpital
polowy, magazyny wojskowe i piekarnię. W latach 1833-34 rozebrano 2/3
zamku. Dalszemu zniszczeniu uległ zamek w 1945 roku. Pozostałości zamku
odbudowano w latach 1952-58 na potrzeby administracji. Obecnie mieści
się w nim Urząd Miejski.
Ratusz - kilkakrotnie przebudowywany,
obecnie neoklasyczny budynek z I poł. XIX w. Do dzisiaj zachowała się w
stanie oryginalnym wieża ratuszowa pochodząca z XVII wieku. Na
ośmiobocznej wieży przyciąga wzrok mechanizm zegarowy zasługujący na
szczególną uwagę.
Kościółek św. Rocha 1706 r., barokowy. - ul. 1 Maja, dworzec kolejowy, pręgierz