Pośród
szerokich pradolin, płaskich lub łagodnie pofalowanych równin i pasm
pagórków rozciąga się powiat górowski. Znajduje się w północno -
środkowej części województwa dolnośląskiego, gdzie region górowski
obejmuje teren o powierzchni 738,1 km2. Zamieszkuje tutaj prawie 38
tysięcy osób. Graniczy na północy z województwem wielkopolskim, a na
północnym — zachodzie z województwem lubuskim. Od strony zachodniej
naturalną granicę powiatu górowskiego stanowi rzeka Odra. Jest to jedna
z trzech większych rzek przepływających przez nasz region. W granicach
powiatu płyną ponadto Barycz i Orla. Łączna długość rzek w górowskim
wynosi 230,6 km.
Powiat górowski to nie tylko mnogość rzek i oczek
wodnych zasobnych w ryby, ale przede wszystkim piękne oraz bogate w
runo leśne i zwierzynę lasy. Kompleksy leśne zajmują bowiem prawie 36%
powierzchni powiatu. Jeździ się po niezłych drogach i są bardzo dobre
połączenia z ościennymi regionami. Umożliwiają to przebiegające przez
teren powiatu drogi krajowe i wojewódzkie, a także dość gęsta sieć dróg
powiatowych (ponad 280 km). Cechuje go klimat umiarkowany. Znajduje się
bowiem w strefie ścierania się łagodnego klimatu oceanicznego (z
zachodu) i klimatu kontynentalnego (od wschodu).
Rejon górowski jest
atrakcyjny turystycznie. Szczególną uwagę należałoby zwrócić na walory
przyrodnicze. Ziemia górowska to kraina falista, z licznymi kompleksami
leśnymi, porastającymi pagórki morenowe i sandrowe. Południową część
obszaru obejmuje Obniżenie Milicko - Głogowskie, dalej - od południa
łuk morenowych Wzgórz Trzebnickich, z których wznosi się północna część
Wzgórz Wińskich. Właśnie wśród Wzgórz Wińskich znajduje się najwyższe
wzniesienie w gminie Jemielno - 177 m. n.p.m. Główną rzeką jest Barycz,
ze swym prawobrzeżnym dopływem - rzeką Orlą. Większe dopływy Baryczy na
tym terenie, to lewobrzeżna Tynica i Świernia. Południowo - zachodnia
granica, opiera się o Odrę, zaś przez jego północno -zachodnią część
przepływa Rów Śląski.
Z myślą o turystach zostało opracowane Studium
Tras Rowerowych rejonu górowskiego. Prze biegają one w taki sposób, aby
rowerzyści mogli zobaczyć najatrakcyjniejsze miejsca, zabytki i piękną
przyrodę.
Brak
ekspansji przemysłu, a przy tym specyfika terenu (podmokłe tereny)
sprawiły, że zachowały się tutaj kompleksy leśne i zespoły wiekowej
roślinności.Przeważają siedliska borowe -66,3%. W drzewostanie sosna
zajmuje 76,8%, dąb - 9,2%, olcha -6,5%, brzoza - 3,6%. W dolinach Odry,
Baryczy, Orli, jak też dolinach wielu innych mniejszych cieków
występują bardzo ciekawe z punktu florystycznego lasy łęgowe, lokalnie
przy nadmiarze wód gruntowych przechodzą one w podmokłe olesy.
W
lasach zachowało się wiele drzew interesujących ze względu na swój wiek
i wymiary. Ponadto dużo starych drzew można podziwiać na dawnych
cmentarzach i w parkach podworskich. Bogaty jest świat roślin
zielonych, wśród których występują liczne gatunki chronione, na
przykład: koło Górki Wąsowskiej lilia złotołów, piękne kosaćce
syberyjskie koło Ryczenia i Wikliny, pełnik europejski koło Borszyna
Małego, Chocieborowic, Sułowa Wielkiego i Zarek, śnieżyca wiosenna
występuje koło Jemielna. Między Baryczą, a Orlą spotkać można
wiciokrzew pomorski i widłaki, a na licz-nych wodach grzebień biały
oraz bardzo rzadką kotewkę-orzech wodny.
Tylko nad Baryczą rośnie endemit-paprotka wodna.
Niezwykle
wiekowy i bogaty, zwłaszcza w dolinie Baryczy jest świat ornitofauny,
który reprezentuje około 130 gatunków. Ptaki znajdują tutaj dogodne
warunki bytowania, a także odpoczynku na trasie swoich wędrówek.
Z
unikalnych ptaków należy wymienić bardzo płochliwego bociana czarnego.
Żyje on z dala od swego brata - licznie występującego tutaj bociana
białego i z dala od osiedli ludzkich, trzymając się leśnych moczarów i
bagnistych łąk. Spotkać też można gęś gęgawę, zimorodka, czaplę
purpurową, czaplę warzęchą, żurawie. Pospolicie występują perkozy,
rybitwy, czajki oraz kaczki: cyranki, cyraneczki i łyski. Wśród kęp
roślinności wodno-błotnej żyją kurki wodne i trzciorki, natomiast w
lasach i parkach: sowy, kukułki, wilgi, dzięcioły, słowiki, kowaliki.
Na otwartych polach występują kuropatwy i coraz liczniej bażanty.
Stwierdzono, iż nad Odrą znajduje się stanowisko lęgowe łabędzia
krzykliwego. Żyje również nader rzadki pająk - o nazwie: tygrzyk
paskowany. Ponadto licznie występują sarny, jelenie, dziki, lisy,
zające. Są tutaj wyjątkowe nie tylko dla Ziemi górowskiej, ale i dla
Polski gatunki, takie jak: bóbr, puchacz i nietoperz (gacek szary,
gacek rudy).
Wahania temperatur są tutaj mniejsze od przeciętnych w
Polsce, wiosny i lata wczesne i ciepłe, zimy łagodne z
kilkucentymetrową szatą śnieżną. Średnia - roczna temperatura powietrza
przekracza 8°C i zaliczana jest do wysokich. W połowie października po
raz pierwszy temperatura spada poniżej zera, a po raz ostatni - pod
koniec kwietnia. Przymrozki te nie powodują większych szkód. Długość
okresu wegetacyjnego wynosi ok. 240 dni. W tym czasie średnia
temperatura wy-nosi ok. 13°C. Występuje duża liczba dni pochmurnych -
ok. 120-145 w roku, a jedno-cześnie jedne z najmniejszych w Polsce
opady - suma roczna rzędu 550-600 mm. Są one bardzo zmienne. Najwięcej
przypada na czerwiec i lipiec, najmniej -styczeń i luty (pierwsze
minimum) oraz październik (drugie minimum). Około 60-70% opadów
przypada na okres wegetacyjny. Przeważają wiatry zachodnie i południowo
— zachodnie, które przynoszą ze sobą często deszczowe, wilgotne masy
powietrza.
