Województwo położone jest w południowo-zachodniej części Polski. Województwo zajmuje 19 948 km2 i zajmuje 7 miejsce w Polsce pod względem powierzchni. Region zamieszkuje blisko 3 miliony  osób, czyli ok. 8% ludności kraju. Dolny Śląsk graniczy od południa z Czechami na długości  340 km a granica zachodnia  z  Niemcami ma długość 70 km. 60 % obszaru leży w strefie przygranicznej a 37 przejść granicznych łączy  ten region z sąsiadami.
Jak wynika z nazwy znaczna część województwa położona jest na rozległej, urozmaiconej gdzieniegdzie łagodnymi wzgórzami morenowymi Nizinie Śląskiej. Oś niziny stanowi dolina Odry, drugiej z najdłuższych rzek Polski; na pn. wschodzie błyskają oczka stawów rybnych w Dolinie Baryczy założonych jeszcze w średniowieczu. Ciągnącą się od   dalej na zachód Nizinę Ślasko-Łużycką porastają w pn. zach. części ciągnące się kilometrami sosnowe  przede wszystkim Bory Dolnoślaskie. Północną granice Dolnego Śląska  stanowią malownicze  morenowe wzgórza tzw. Wału Trzebnickiego, wśród których najbardziej wyróżniają się Wzgórza Dalkowskie,  Trzebnickie i Ostrzeszowskie. Od górzystej części Dolnego Śląska odgradza część nizinną  Pogórze Sudeckie ze wzgórzami Strzegomskimi, Strzelińskimi, Niemczańskimi, Kiełczyńskimi, Oleszeńskimi i  Masywem Ślęży. Od południa otaczają  Dolny Śląsk Sudety, łańcuch górski ciągnący z pd. Wschodu na pn. zachód na przestrzeni prawie 300 km składających się z licznych zróżnicowanych pasm górskich; najwyższym pasmem Sudetów są Karkonosze z kulminacją Śnieżką 1603 m npm  Dolny Śląsk jest niezwykle zróżnicowany krajobrazowo.
To Sudety wraz ze swym Przedgórzem stanowią dominujący turystyczny region Dolnego Śląska. Panują tu doskonałe warunki do uprawiania wędrówek pieszych, , turystyki rowerowej, narciarskiej, a nawet szybownictwa i paralotniarstwa. 
Obecne granice Dolnego Śląska odpowiadają  granicom historycznym, które wykształciły się we wczesnym średniowieczu. 
Pierwsze ślady osadnictwa na tych ziemiach pochodzą sprzed 10 000 lat p.n.e. W X w. naszej ery tereny Dolnego Śląska zajmują plemiona słowiańskie: Ślężan, Trzebowian, Dziadoszan, Opolan i Bobrzan.  W r. 990 ziemie te wciela do państwa polskiego Mieszko I. Rządy Piastów trwały tu do r. 1335. następnie przeszedł Śląsk w ręce czeskie do r. 1526, w którym to rozpoczęły się trwające do r. 1741 rządy austriackich Habsburgów. Od r. 1741 Dolny Śląsk należy do Prus. W wyniku drugiej wojny światowej i zmian granicznych  niemiecka ludność musiała opuścić Dolny Śląsk a na jej miejsce przybyli Polacy z różnych części Polski a przede wszystkim z utraconych wschodnich dzielnic.
Na terenie województwa jest 89 miast i 2265 sołectw. Województwo składa się z 3 powiatów grodzkich (Jelenia Góra, Legnica,  Wrocław) i  26 powiatów ziemskich. Największy pod względem powierzchni jest powiat kłodzki: 1643, 5 km2. Największym miastem województwa jest Wrocław(630 000 mieszkańców). Wrocław jest centrum naukowo-kulturalnym, gospodarczym i administracyjnym regionu.
Do walorów województwa dolnośląskiego należą: zróżnicowana przyroda, uzdrowiska, historyczne budowle sakralne i świeckie, surowce skalne i mineralne. Dolny Śląsk znany jest z występowania kamieni szlachetnych i ozdobnych a w przeszłości złota i srebra. Są tu liczne parki krajobrazowe, rezerwaty przyrody i dwa parki narodowe: Karkonoski Park Narodowy i Park Narodowy Gór Stołowych
Wiele gości przyciągają liczne imprezy kulturalne o światowym i ogólnokrajowym.  Dolny Śląsk posiada atrakcyjne położenie geograficzne a jego dodatkowymi atutami jest rozbudowana  infrastruktura drogowa i kolejowa, także rzeka Odra pełni rolę magistrali wodnej o międzynarodowym znaczeniu. Panuje tu najcieplejszy klimat w Polsce, na nizinach zimy są bardzo łagodne i prawie bezśnieżne, zaś w górach śnieg pojawia się już pod koniec października i niekiedy leży aż do maja.